Συχνές ερωτήσεις

Οι αεραγωγοί στενεύουν ή οι κυψελίδες υφίστανται βλάβη. Η εκπνοή γίνεται δύσκολη και η αντοχή στην προσπάθεια μειώνεται. Με τη θεραπεία τα συμπτώματα και οι παροξύνσεις μπορεί να μειωθούν.

Εμφανίζεται κυρίως σε άτομα άνω των 40 ετών που καπνίζουν ή κάπνιζαν στο παρελθόν. Μπορεί όμως να εμφανιστεί και σε μη καπνιστές.

Όχι.

Στο άσθμα η στένωση συνήθως υποχωρεί με τα φάρμακα και η νόσος ξεκινά συνήθως σε νεαρή ηλικία. Στη ΧΑΠ, αντίθετα, η στένωση είναι μόνιμη. Οι δύο παθήσεις μπορεί επίσης να συνυπάρχουν.

Η βλάβη που έχει ήδη γίνει δεν αναστρέφεται. Όμως η νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί, η εξέλιξή της μπορεί να επιβραδυνθεί και η ποιότητα ζωής μπορεί να βελτιωθεί.

Μια μικρή ποσότητα αλκοόλ δεν επιδεινώνει άμεσα τη ΧΑΠ. Όμως, μαζί με υπνωτικά φάρμακα, μπορεί να καταστείλει την αναπνοή και να αλληλεπιδράσει με τα φάρμακα. Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας.

Συνήθως αναπτύσσεται σιγά σιγά μέσα σε χρόνια. Κατά τη διάρκεια μιας παρόξυνσης, όμως, μπορεί να επιδεινωθεί μέσα σε λίγες ημέρες.

Μπορεί να υπάρχουν δύσπνοια ακόμη και σε ηρεμία και συνεχής ανάγκη για οξυγόνο. Μπορεί επίσης να εμφανιστούν συχνές νοσηλείες, απώλεια βάρους και πρήξιμο στα πόδια. Λεπτομέρειες: ΧΑΠ τελικού σταδίου.

Ναι.

Μπορεί να φανούν ορισμένες αλλαγές, όμως μια φυσιολογική ακτινογραφία δεν αποκλείει τη ΧΑΠ. Για τη διάγνωση χρειάζεται σπιρομέτρηση.

Τα κιτρινοπράσινα και πηχτά φλέματα μπορεί να είναι σημάδι λοίμωξης ή παρόξυνσης. Εάν έχετε φλέματα με αίμα, απευθυνθείτε οπωσδήποτε σε γιατρό.

Με βάση τη σπιρομέτρηση, είναι το ήπιο, το μέτριο, το σοβαρό και το πολύ σοβαρό στάδιο. Στις γνωματεύσεις αναγράφονται ως GOLD 1, 2, 3 και 4.

Είναι το πιο σοβαρό στάδιο με βάση τη σπιρομέτρηση. Η ροή του αέρα είναι πολύ περιορισμένη. Λαμβάνονται υπόψη τα συμπτώματα και η θεραπεία σχεδιάζεται εξατομικευμένα.

Ανάγκη για στάση κατά το περπάτημα σε επίπεδο δρόμο, συχνές παροξύνσεις και δυσκολία στις καθημερινές δραστηριότητες.

Με τη φαρμακευτική θεραπεία το στάδιο συνήθως δεν αλλάζει. Σε ασθενείς των οποίων οι τιμές της σπιρομέτρησης βελτιώνονται μετά τη θεραπεία με μπαλόνι, το στάδιο μπορεί να βελτιωθεί. Αυτό διαφέρει από άτομο σε άτομο.

Η απόφαση για το οξυγόνο δεν λαμβάνεται με βάση το στάδιο, αλλά με βάση το επίπεδο του οξυγόνου στο αίμα. Το επίπεδο αυτό μετριέται συνήθως με δείγμα αίματος από τον καρπό (εξέταση αερίων αρτηριακού αίματος). Λεπτομέρειες: Οξυγονοθεραπεία.

Διαφέρει πολύ από άτομο σε άτομο. Το στάδιο από μόνο του δεν το καθορίζει. Σημαντικά είναι επίσης το βάρος, η ικανότητα βάδισης, η συχνότητα των παροξύνσεων και οι συνυπάρχουσες παθήσεις. Ο γιατρός σας αξιολογεί την κατάστασή σας μαζί σας.

Μπορεί να υπάρχουν δύσπνοια σε ηρεμία, ανάγκη για οξυγόνο και συχνές παροξύνσεις. Με τις θεραπείες τα συμπτώματα μπορεί να ανακουφιστούν.

Το αν μπορεί να σταματήσει η νόσος διαφέρει από άτομο σε άτομο. Η διακοπή του καπνίσματος και η πρόληψη των παροξύνσεων επιβραδύνουν την εξέλιξη.

Σε επιλεγμένους ασθενείς, ναι. Καθοριστικοί είναι η γενική κατάσταση και ο αναισθησιολογικός κίνδυνος. Η καταλληλότητα καθορίζεται με την ιατρική εξέταση και τις εξετάσεις.

Σε ορισμένους ασθενείς η ανάγκη για οξυγόνο μπορεί να μειωθεί με τη θεραπεία. Την απόφαση για μείωση του οξυγόνου τη λαμβάνει ο γιατρός σας με βάση τις μετρήσεις.

Δεν υπάρχει θεραπεία που να αναστρέφει τη βλάβη που έχει ήδη γίνει. Υπάρχουν όμως αποτελεσματικές θεραπείες που θέτουν υπό έλεγχο τα συμπτώματα, τις παροξύνσεις και την εξέλιξη της νόσου.

Η νόσος είναι μόνιμη. Με καλή θεραπεία οι περισσότεροι ασθενείς μπορούν να ζουν ενεργή ζωή για πολλά χρόνια.

Τα τελευταία χρόνια προστέθηκαν νέα φάρμακα. Αναπτύχθηκαν επίσης θεραπείες που γίνονται με λεπτό σωλήνα με κάμερα στην άκρη του (βρογχοσκόπιο). Ωστόσο, οι ισχυρισμοί για «οριστική λύση» δεν είναι αληθινοί. Λεπτομέρειες: Νέες θεραπείες.

Τα βασικά φάρμακα είναι τα εισπνεόμενα βρογχοδιασταλτικά μακράς δράσης, που διευρύνουν τους αεραγωγούς. Σε ορισμένους ασθενείς προστίθεται εισπνεόμενο φάρμακο με κορτιζόνη.

Πρώτα ελέγχεται αν η συσκευή εισπνοών χρησιμοποιείται σωστά και τακτικά. Εξετάζονται το πρόγραμμα άσκησης, οι παροξύνσεις και οι συνυπάρχουσες παθήσεις. Στη συνέχεια εξετάζεται ο τύπος της νόσου. Εξετάζονται επιλογές όπως η θεραπεία με μπαλόνι ή η βαλβίδα πνεύμονα.

Δεν είναι δυνατόν να απαλλαγεί κανείς από τη νόσο, είναι όμως δυνατόν να ζει καλά με αυτήν.

Τα τελευταία χρόνια εγκρίθηκαν νέα φάρμακα. Σε αυτά ανήκουν τα βιολογικά φάρμακα που χορηγούνται με ένεση (dupilumab, mepolizumab) και η ενσιφεντρίνη. Δεν είναι κατάλληλα για κάθε ασθενή. Την αξιολόγηση την κάνει ο γιατρός σας.

Δεν υπάρχει θεραπεία που να εξαλείφει τη νόσο. Υπάρχουν όμως νέες επιλογές που μειώνουν τις παροξύνσεις και τα συμπτώματα.

Προς το παρόν όχι. Οι εφαρμογές βλαστοκυττάρων στη ΧΑΠ βρίσκονται ακόμη σε πειραματικό στάδιο και δεν συνιστώνται ως τακτική θεραπεία.

Όχι, είναι μια μέθοδος που εφαρμόζεται εδώ και χρόνια. Τις δημοσιεύσεις για τη μέθοδο θα τις βρείτε στη σελίδα Επιστημονικές δημοσιεύσεις.

Αυτό καθορίζεται με αξιολόγηση των τιμών του αίματός σας, της συχνότητας των παροξύνσεων, του τύπου της νόσου σας και της αξονικής τομογραφίας θώρακα.

Πρώτα απ’ όλα χρειάζονται θεραπείες που ανοίγουν τους στενωμένους βρόγχους. Το πρώτο βήμα είναι η τακτική φαρμακευτική αγωγή (εισπνεόμενα φάρμακα). Αν η δύσπνοια επιμένει παρά τα φάρμακα, σε κατάλληλους ασθενείς εξετάζεται η βρογχοπλαστική με μπαλόνι. Ανάλογα με την κατάσταση του εμφυσήματος, εξετάζεται επίσης η θεραπεία με βαλβίδες. Κατά τη διάρκεια της δύσπνοιας τρία πράγματα ανακουφίζουν αμέσως. Αυτά είναι η αναπνοή με σουφρωμένα χείλη, το κάθισμα με τον κορμό γερμένο προς τα εμπρός και το εισπνεόμενο φάρμακο ανακούφισης.

Μπορεί να μην περάσει εντελώς, αλλά με σωστή θεραπεία μπορεί να μειωθεί σημαντικά. Σε επιλεγμένους ασθενείς με επίμονα συμπτώματα παρά τα φάρμακα μπορούν να εξεταστούν και άλλες επιλογές. Παραδείγματα είναι η θεραπεία με μπαλόνι ή η βαλβίδα πνεύμονα.

Το φούσκωμα μπαλονιών μπορεί να γυμνάσει τους αναπνευστικούς μύες. Δεν έχει όμως καμία σχέση με τη «θεραπεία της ΧΑΠ με μπαλόνι». Η θεραπεία με μπαλόνι είναι μια επέμβαση που γίνεται στο νοσοκομείο. Γίνεται από το στόμα, με λεπτό σωλήνα με κάμερα στην άκρη του (βρογχοσκόπιο).

Πρέπει να μείνει ήρεμος, να καθίσει, να αναπνέει με σουφρωμένα χείλη και να πάρει το φάρμακό του. Αν δεν βελτιώνεται, πρέπει να πάει στα επείγοντα.

Πρέπει να προστατεύεται από τον καπνό του τσιγάρου, τον ρυπασμένο αέρα και τις λοιμώξεις. Πρέπει να παίρνει τακτικά τα φάρμακά του, να ασκείται και να κάνει τα εμβόλιά του. Σημαντικό είναι επίσης να ετοιμάσει μαζί με τον γιατρό του ένα σχέδιο για τις παροξύνσεις.

Αν χρειάζεστε οξυγόνο, πρέπει να το χρησιμοποιείτε τουλάχιστον 15 ώρες την ημέρα. Το καλύτερο είναι η συνεχής χρήση, συμπεριλαμβανομένου του ύπνου.

Τη ροή την καθορίζει ο γιατρός σας με βάση τις μετρήσεις του οξυγόνου στο αίμα σας. Μπορεί να είναι διαφορετική για την ηρεμία, την άσκηση και τον ύπνο.

Σε ορισμένους ασθενείς η ανάγκη για οξυγόνο μπορεί να μειωθεί με τη θεραπεία. Η απόφαση λαμβάνεται με βάση τις μετρήσεις.

Είναι δυνατόν, με φορητή συσκευή εγκεκριμένη από την αεροπορική εταιρεία και με προηγούμενη ενημέρωση της αεροπορικής εταιρείας.

Αυτό εξαρτάται από την ασφάλιση υγείας σας και από τους όρους του ασφαλιστηρίου σας. Η ασφαλιστική σας εταιρεία μπορεί να ζητήσει ιατρική γνωμάτευση και συνταγή. Τη γνωμάτευση την εκδίδει ο γιατρός σας.

Όχι. Το χρησιμοποιούν μόνο όσοι έχουν επίπεδο οξυγόνου στο αίμα κάτω από ένα ορισμένο όριο.

Συνήθως διαρκεί 7–14 ημέρες. Η πλήρης ανάρρωση μπορεί να χρειαστεί μερικές εβδομάδες.

Οι περισσότεροι ασθενείς επανέρχονται. Σε ορισμένους ασθενείς όμως η λειτουργία των πνευμόνων μειώνεται μόνιμα. Γι’ αυτό η πρόληψη των παροξύνσεων είναι πολύ σημαντική.

Μπορεί να χρειαστεί αν το χρώμα των φλεμάτων έγινε κίτρινο-πράσινο και η ποσότητά τους αυξήθηκε ή αν η παρόξυνση είναι σοβαρή. Την απόφαση την παίρνει ο γιατρός σας.

Δύο ή περισσότερες παροξύνσεις τον χρόνο θεωρούνται υψηλός κίνδυνος. Και η νοσηλεία λόγω μίας παρόξυνσης αποτελεί υψηλό κίνδυνο. Σε αυτή την περίπτωση η θεραπεία αναπροσαρμόζεται.

Η βλάβη που έχει ήδη γίνει δεν αναστρέφεται. Όμως η εξέλιξη επιβραδύνεται, τα συμπτώματα μειώνονται και η ζωή παρατείνεται.

Τις πρώτες εβδομάδες τα φλέματα μπορεί να αυξηθούν, επειδή οι αεραγωγοί καθαρίζουν. Η αύξηση αυτή συνήθως υποχωρεί μέσα σε 1–3 μήνες.

Ναι. Η διακοπή του καπνίσματος ωφελεί σε κάθε ηλικία και σε κάθε στάδιο.

Στη ΧΑΠ δεν συνιστάται. Πρέπει να προτιμώνται τα εγκεκριμένα φάρμακα και η συμβουλευτική.

Για τη βαλβίδα πνεύμονα απαιτείται πρώτα διακοπή του καπνίσματος. Στη θεραπεία με μπαλόνι το κάπνισμα από μόνο του δεν αποτελεί εμπόδιο. Η διακοπή όμως είναι μέρος της θεραπείας. Η συνέχιση του καπνίσματος μπορεί να μειώσει το όφελος.

Πρέπει να αποφεύγει τα βαριά φαγητά που προκαλούν αέρια και το πολύ αλάτι. Πρέπει επίσης να μένει μακριά από το τσιγάρο και την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.

Η διακοπή του καπνίσματος, η τακτική χρήση των φαρμάκων, η άσκηση και η πνευμονική αποκατάσταση, καθώς και τα εμβόλια.

Μπορεί να γυμνάσει τους μύες της εκπνοής. Ωστόσο, οι ελεγχόμενες αναπνευστικές ασκήσεις και η άσκηση των αναπνευστικών μυών είναι πιο αποτελεσματικές.

Όχι. Το περπάτημα με ελεγχόμενη δύσπνοια αυξάνει τη δύναμή σας. Κάντε ένα σχέδιο μαζί με τον γιατρό σας.

Αν είστε αδύνατος ασθενής με ΧΑΠ, ναι. Προσπαθήστε να πάρετε βάρος με ενδιάμεσα γεύματα πλούσια σε πρωτεΐνες.

Όχι. Δεν υπάρχει φυτικό προϊόν που να έχει αποδειχθεί ότι θεραπεύει τη ΧΑΠ. Ορισμένα συμπληρώματα μπορεί να προσφέρουν μόνο περιορισμένη συμβολή.

Δεν έχει θεραπευτική δράση. Μπορεί να υπάρχει κίνδυνος αλλεργίας και αλληλεπίδρασης με φάρμακα.

Μπορεί να είναι μέρος της διατροφής, αλλά δεν είναι θεραπεία.

Αν ο γιατρός σας δεν σας έχει συστήσει περιορισμό υγρών, η κατανάλωση άφθονων υγρών βοηθά. Ο ελεγχόμενος βήχας και ένα υγρό περιβάλλον βοηθούν επίσης. Αν χρειαστεί, ο γιατρός σας θα σας δώσει ένα αποχρεμπτικό φάρμακο.

Όχι. Η διακοπή των φαρμάκων μπορεί να οδηγήσει σε παρόξυνση και σε μόνιμη απώλεια της πνευμονικής λειτουργίας.

Ναι. Η φαρμακευτική θεραπεία μειώνει τα συμπτώματα και τις παροξύνσεις. Σε κατάλληλους ασθενείς μπορεί να εφαρμοστεί και βρογχοπλαστική με μπαλόνι. Στη χρόνια βρογχίτιδα αυξάνονται στους βρόγχους τα κύτταρα που παράγουν φλέματα (καλυκοειδή κύτταρα). Η θεραπεία με μπαλόνι καθαρίζει την πεπαχυσμένη επιφάνεια όπου έχουν πολλαπλασιαστεί αυτά τα κύτταρα. Όσο περισσότερο επανέρχονται τα κύτταρα αυτά σε φυσιολογικά επίπεδα, τόσο περισσότερο διαρκούν και τα αποτελέσματα.

Η χρόνια βρογχίτιδα μπορεί να γίνει θανατηφόρα αν έχει προκαλέσει σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια.

Διακοπή του καπνίσματος, το σωστό εισπνεόμενο φάρμακο και καθαρισμός των φλεμάτων. Αν ο βήχας διαρκεί περισσότερο από 8 εβδομάδες, χρειάζονται σπιρομέτρηση και εξέταση από πνευμονολόγο.

Μπορεί να εμφανιστούν στένωση της ροής του αέρα, συχνές παροξύνσεις και αναπνευστική ανεπάρκεια. Η έγκαιρη θεραπεία επιβραδύνει την εξέλιξη.

Δεν υπάρχει φυτική θεραπεία με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα. Λεπτομέρειες: Η αλήθεια για τις φυτικές θεραπείες.

Σε ασθενείς με προχωρημένη ΧΑΠ όπου κυριαρχούν ο βήχας και τα φλέματα και των οποίων τα συμπτώματα επιμένουν παρά τα φάρμακα. Η απόφαση λαμβάνεται με βάση την αξονική τομογραφία θώρακα και τη σπιρομέτρηση.

Ο ιστός που έχει καταστραφεί δεν αναγεννάται. Ωστόσο, τα συμπτώματα μπορούν να τεθούν υπό έλεγχο. Σε επιλεγμένους ασθενείς η δύσπνοια μπορεί να μειωθεί με μεθόδους μείωσης του πνευμονικού όγκου.

Ναι. Η αξονική τομογραφία θώρακα είναι η μέθοδος που δείχνει καλύτερα το εμφύσημα και την έκτασή του στους πνεύμονες.

Στο εμφύσημα μπορεί να σχηματιστούν μεγάλες φυσαλίδες αέρα (πομφόλυγες). Αν αυτές σπάσουν, μπορεί να διαφύγει αέρας ανάμεσα στα πέταλα του υπεζωκότα (πνευμοθώρακας). Αυτός είναι και ο σημαντικότερος κίνδυνος της θεραπείας με βαλβίδες.

Η θεραπεία με μπαλόνι δεν στοχεύει το ίδιο το εμφύσημα. Εξετάζεται χωριστά αν κυριαρχούν επίσης ο βήχας και τα φλέματα.

Πρέπει να διερευνηθεί η ανεπάρκεια άλφα-1 αντιθρυψίνης (μιας πρωτεΐνης που προστατεύει τους πνεύμονες). Πρόκειται για κληρονομική πάθηση και διαπιστώνεται με εξέταση αίματος.